تجارت آهن

تعریف فولاد

کلمه فولاد به انواع بیشمار از آلیاژهایی گفته می شود که عنصر اصلی آن ها را آهن تشکیل می دهد. کربن نیز به عنوان مهمترین ماده آلیاژی فولاد محسوب می گردد. هرچند که ممکن است در انواع مختلف فولاد مواد آلیاژی دیگری نیز به میزان کم و زیادتر یافت شود.

میزان کربن موجود در فولاد ممکن است بین ۳ درصد تا ۵/۱ درصد در تغییر باشد و در موارد محدودی نیز به ۲۵/۲ درصد برسد. آلیاژهای آهنی که کمتر از ۳ درصد کربن دارند آهن نامیده می شوند. آلیاژهایی که بیش از ۵/۱ درصد کربن دارند عموما چدن نامیده می شوند و فرم خام آن را نیز آهن خام می نامند. آلیاژی که کمتر از ۵۰ درصد آهن داشته باشد فولاد نامیده نمی شود. فولاد را می توان از نظر ترکیبات شیمیایی و شکل ظاهری طبقه بندی کرد که به طور مختصر به آن ها اشاره می شود.

چگالی یا دانسیته فولاد برابر ۷٫۸۵ گرم بر سانتی متر مکعب می باشد. از انواع فولاد میتوان به فولاد سردکار، فولاد گرمکار و فولاد الیاژی و فولاد سمانته اشاره داشت.

طبقه بندی فولادها براساس ترکیبات شیمیاییفولادهای کربنیاین نوع فولاد که پر مصرف ترین فولاد نیز به شمار می رود، شامل آهن و حداکثر یک درصد کربن است. اختلاف این نوع فولادها عمدتا به دلیل متفاوت بودن و مقدار کربن موجود در آن است.

فولاد کربن با توجه به درصد کربن موجود در آن به سه گروه زیر طبقه بندی می شود:

فولاد کم کربن: فولادی است که حداکثر ۲۵/۰ درصد کربن دارد و به مقیاس وسیعی در کارهای مهندسی و سازه مورد استفاده قرار می گیرد.فولاد با کربن متوسط: فولادی است که بین ۲۵/۰ تا ۷/۰ درصد کربن دارد. بیشتر در اجزا قطعات متحرک مورد استفاده قرار می گیردفولاد پر کربن: فولادی است که بین ۷/۰ تا ۱ درصد و به ندرت تا ۵/۱ درصد کربن دارد و در تولید ابزار مهندسی و تولید سکه مورد استفاده قرار می گیرد. تفاوت اصلی این نوع از فولادها در سهولت ماشین کاری، جوشکاری، مقاومت در برابر پاره شدن، سختی و از این گونه ویژگی ها است.

+ نوشته شده در پنجشنبه 8 خرداد 1399ساعت 10:20 توسط lemon | | تعداد بازدید : 33

× بستن تبلیغات